Keek op de week

Er gebeurt van alles tegelijk op dit moment:

1. het slechte weer dat maar aanhoudt;

2. Euro 2008;

3. Lai See en dokter David;

4. Walvishaai in Hong Kong;

5. Buteyko

Het slechte weer

Zoals ik in de opsomming al vermeldde, houdt het slechte weer maar aan. We hebben geen black rainstorm signaal meer gehad maar wel zware regenval en zware onweersbuien. Wat ik de vorige keer nog niet wist toen ik m'n stukje schreef, was dat er een dorpje, Tai O op Lantau van de buitenwereld was afgesloten en dat veel huizen gedeeltelijk onder de modder waren bedolven. De weg naar het dorp zal vandaag weer gedeeltelijk geopend worden maar het schijnt een behoorlijke ravage te zijn. Het is het oudste vissersdorpje van Hong Kong en normaal gesproken een goede trekpleister voor toeristen maar nu zijn veel bewoners geëvacueerd omdat ook dit weekeinde weer veel regen werd verwacht en dat ook weer tot landverschuivingen zou kunnen leiden.

Er is inderdaad weer veel regen gevallen, vergezeld van verschrikkelijk zwaar onweer dus dat was geen overbodige actie. Ik werd gisternacht wakker omdat ik dacht dat de airco plotseling veel lawaai maakte; dit bleek de regen te zijn. Het spoelde letterlijk en dat kun je ook zien. De regen gaat dan als een waterval van de trappen in de tuin naar beneden en er vormt zich bovenaan de trappen zelfs een laagje water van een centimeter omdat de afvoer het zo snel niet kwijt kan.

Er vinden nog steeds landverschuivingen plaats. Iets verderop proberen ze de wand bij elkaar te houden omdat daar ook al delen zijn gaan schuiven en er bovenop die helling een blok huizen staat. In de bergen achter ons huis kun je op een van de hellingen een lichte, brede strook zien wat erop duidt dat ook daar een heel stuk aan het schuiven is gegaan. Een heleboel wandelroutes zijn daarom ook afgesloten omdat het te gevaarlijk is. Een heftig regenseizoen dus dit jaar. Heel heftig.

Euro 2008

Voor de lezers in Europa een leuke happening en voor mij een groot gemis. Bert is nu in Duitsland voor zijn project en had het niet beter kunnen timen. Hij kan alle wedstrijden op een normale tijd bekijken. Voor deze die-hard Oranje fan echter, betekent dit evenement dat ik midden in de nacht moet opstaan en dat doe ik dus. Twee keer ben ik nu opgestaan om half drie 's nachts om onze jongens toe te juichen en gelukkig was het niet voor niets!

Ik kon na de eerste wedstrijd tegen Italië bijna niet slapen omdat ik zo blij was. De volgende dag had ik op het werk geen enkel probleem om wakker te blijven: wat een sublieme wedstrijd! Tegen Frankrijk was het voor mij en de andere Nederlanders in Hong Kong gelukkig beter gepland, op vrijdag. Na een hele werkweek was het wat moeilijker om om half drie op te staan maar ook die wedstrijd bleek weer de moeite waard en Oranje heeft zich direct geplaatst voor de volgende ronde. Eindelijk lijkt het weer eens de goede kant op te gaan! Deze week is Roemenië aan de beurt en ik hoop dat ze zich blijven concentreren op goed voetbal en de winst en niet verslappen. We zullen zien.

In Hong Kong leeft het voetbal matig, zelfs bij ons op kantoor. Dat is ook logisch natuurlijk. Hier leeft de Asian Cup veel meer. Desalniettemin wordt er veel gedaan om wat sfeer te creëren. We zijn allemaal ingedeeld bij een van de deelnemende teams zodat iedereen er toch wat meer mee bezig is en dat werkt aardig.

Ons team heeft een pool gestart (ik sta tot nu toe bovenaan, yes!) dus iedereen die daar aan meedoet, is automatisch heel erg met het EK bezig.

Tenslotte heb ik volgens goed gebruik dat tijdens het WK is geïntroduceerd, mijn bureau in het oranje gedoopt en dat trekt nogal de aandacht. Ik heb het niet eens zo wild gemaakt met 6 oranje ballonnen, een boa, een t-shirt met 'Big fan of Holland' erop en nog een paar kleine andere decoraties maar het gaat rond als een lopend vuurtje en dat is ook de bedoeling.

Toch is het wel raar om zo'n toernooi vanuit Hong Kong te volgen. Zit je daar midden in de nacht in je pyjama in de kamer, buiten alles donker en doodstil naar zulke geweldige wedstrijden te kijken. Ik zal me dit nog lang herinneren. En ik denk maar zo dat het bij de Olympische Spelen een stuk makkelijker is om alles te volgen want dan is alles wel in onze tijdzone. Nu maar hopen dat onze atleten het dan ook weer goed zullen doen.

Lai See en dokter David

Daar kan ik heel kort over zijn: dat gaat niet samen. Lai See moest zijn laatste vaccinatie hebben om hem te beschermen tegen allerlei kattenziektes en daarvoor kwam onze vriendelijke dierenarts David, langs. Hij heeft het geweten!

Ik had Lai See keurig voor hem opgehaald en voordat ik hem overhandigde zei ik nog dat hij ondanks zijn zeer jeugdige leeftijd al aardig sterk is en behoorlijk van zich af kan bijten. Dokter David had echter het beeld van een schattig kitten in zijn hoofd en mijn waarschuwing 'zou wel meevallen'.

Dus niet. Ons lieve, schattige en speelse kitten veranderde in 1 seconde in een ongrijpbaar, harig monster dat al grommend en blazend van zich afsloeg en David ertoe dwong hem los te laten. David had ineens door dat mijn waarschuwing niet helemaal ongegrond was maar aan mij nu de taak om ons 'schatje' weer te lokaliseren en opnieuw te overhandigen voor zijn prikje. Dat duurde ongeveer een kwartier omdat hij zich zodanig goed had verstopt dat ik hem werkelijk niet kon vinden. Gelukkig zag ik hem in een flits van de ene naar de andere schuilplaats sprinten en toen had ik hem.

We besloten dat ik hem maar beter vast kon houden en geruststellen en dat werkte uitstekend. David besloot om de algemene check-up maar te beperken tot mijn eigen update en een snelle blik in de oren en ogen zodat ons monstertje weer vrijgelaten kon worden. Ik was drijfnat van het zoeken naar Lai See (we hebben nooit de airco aan in alle kamers) en had een wond aan mijn teen van zijn sprint uit de armen van David maar achteraf moest ik er wel om lachen. Ik hoop dat David dat ook kan! Zeker is dat hij zich voor zijn volgende bezoek beter zal voorbereiden.

Walvishaai in Hong Kong

Iedereen die weet wat een walvishaai is, weet dat het ongevaarlijke maar met uitsterven bedreigde zeedieren zijn. Ze kunnen behoorlijk groot worden en voeden zich met plankton en kleine zeedieren. Voor de mens totaal ongevaarlijk maar vooral fascinerend om te zien.

Vorige week zat er een walvishaai in de netten van een stel vissers. Je zou dus denken dat ze het dier zouden lossnijden en vrijlaten. Fout, dit is Hong Kong en waar draait het om in Hong Kong? Juist, geld. Dit was een grote vangst en een grote vangst betekent veel geld.

Het dier werd dus vastgesnoerd aan de boot en te koop aangeboden. Verschillende instanties sprongen er echter tussen om het dier vrij te laten maar het duurde uren voordat er werkelijk wat gebeurde (Lang leve de bureaucratie in Hong Kong). De vissers wilden van geen wijken weten en gingen pas overstag toen een marktkoopman het niet langer kon aanzien en omgerekend 200 euro bood om de haai vrij te laten. Eind goed, al goed dacht iedereen.

Helaas liep het anders af. Het dier had al uren onder hoge stress doorgebracht en is drie dagen laten dood gevonden.

Nu is de hele stad in rep en roer omdat het natuurlijk belachelijk is dat dit gebeurt. Er zijn geen regels voor het binnenhalen van beschermde dieren (net zoals er nog steeds beschermde vissoorten op de menu's te vinden zijn) en de eindeloze bureaucratie hier is de haai uiteindelijk fataal geworden.

De mensen willen dat er snel regelgeving komt om deze diersoorten te beschermen maar tot nu toe zie je alleen maar ingezonden brieven van lezers en natuurbeschermingsorganisaties en houdt de overheid zich op de vlakte. Kortom, er gebeurt niets en zoals ik al vaker heb geschreven, blijft het lot van bedreigde diersoorten en de natuur in het algemeen onzeker. Jammer, jammer, jammer.

Overigens is er ook nog heel slecht nieuws over een dier dat hier wel met man en macht wordt beschermd: de panda. Vanmorgen stond in de krant dat naar schatting twee derde van alle in het wild levende panda's zijn omgekomen, gewond zijn of door hongersnood worden bedreigd. Dat laatste komt doordat veel bamboe na een aardbeving gaat bloeien wat het sterven van de plant inluidt. Aangezien bamboe alles is wat een panda eet, is dit rampzalig.

In het wild leven geschat nog zo'n 1600 panda's en als dat bestand tot een derde wordt terug gebracht, wordt de situatie uiteraard nog kritischer dan die al was....

Buteyko

Iets compleet anders nu. Een collega vertelde dat hij begonnen was met therapie om zijn ademhaling te verbeteren. Dit gaat volgens de leer van de Russische dokter Buteyko. Het principe is eigenlijk heel simpel: als je je ademhaling verbetert, kun je een heleboel problemen aan de luchtwegen zoals astma en allergieën maar ook andere problemen reduceren of oplossen.

Nu loop ik al jarenlang standaard met een neusspray in mijn tas omdat mijn neus altijd dicht zit en ik in no-time een voor- of bijholteontsteking krijg en dus was ik geïnteresseerd. Op de website staat een heel eenvoudig testje om te zien hoe het zit met je ademhaling. Je moet daarvoor rustig door je neus in- en uitademen en dan kijken hoe lang het duurt voordat je aandrang krijgt om te gaan ademen. Als je zonder enige drang of dwang 30 seconden haalt, zit het redelijk goed. 60 Seconden wordt gezien als optimaal.

Ik deed het testje en kwam niet verder dan 15 seconden. Na het verdere verloop van de therapie bij mijn collega te hebben gevolgd en te hebben gehoord dat zijn klachten aanzienlijk afnamen, besloot ik de therapeut te mailen voor een afspraak.

Ik ben onderhand een drietal sessies verder en kan zeggen dat het werkt. Ik ben er nog lang niet maar ik kan al verbeteringen vaststellen. Het eerste waar ik aan moest werken was dat je altijd door je neus moet ademhalen, ook tijdens het sporten. Verder moet je je mond altijd gesloten houden tenzij je eet of praat natuurlijk. Dat lijkt heel eenvoudig maar is het helemaal niet.

Dan moet je zorgen dat je niet over je borstkas ademt maar over het ik noem het maar ademcentrum, dat in het driehoekje onder je ribbenkast ligt.

's Nachts wordt de mond afgesloten door middel van speciale tape, moet je op je linkerzij slapen en als je neus verstopt zit, moet je vanaf de heup een helling van zo'n 15 graden maken zodat je iets omhoog ligt.

Tot slot moet je drie keer per dag bepaalde ademroutines uitvoeren om je ademhaling te veranderen, te verbeteren en je vooruitgang te meten.

Aan de basis staat het principe dat de moderne mens door de vele stressfactoren van het huidige leven, te veel zuurstof inademt (vaak door de mond en over de borstkas) en te weinig CO2. De CO2 is echter nodig om het zuurstof in je lichaam te vervoeren. Doe je dat niet goed dan komt de zuurstof eenvoudig weg niet aan op de plekken waar het nodig is. Daardoor krijg je allerlei klachten die variëren van de welbekende allergieën tot depressie, hoofdpijnen, verkoudheden, concentratie- en slaapstoornissen.

Ik doe nu dus dagelijks de routines en heb al wat verbeteringen geboekt. Mijn neus is nu eigenlijk altijd open, ik heb minder slaap nodig (erg handig met het EK nu!) en als ik toch hoofdpijn krijg, is het minder hevig en kan ik het snel beheersen door wat organisch zeezout te kauwen.

Het klinkt allemaal erg simpel en in feite is het dat ook maar geloof me als ik zeg dat het werkt.

Voor iedereen die hierin geïnteresseerd is, is hier de website: http://www.buteykoasia.com/

Drukke tijden...

Het is erg druk geweest de laatste tijd waardoor het er niet van kwam om de blog te updaten. Het is nu echter weer even rustig en dus benut ik de uurtjes nu om weer eens wat te schrijven.

Wat is er allemaal gebeurd in de afgelopen weken?

DJ en Michael

Terwijl ik dit schrijf, zitten ze allebei bij me, DJ op het bureau en Michael op de grond. Het gaat iets beter en beiden respecteren ze elkaar min of meer. Michael vliegt nog wel eens uit de band door op DJ's staart te jagen of door onverwacht uit een hoek te springen waardoor DJ zich lam schrikt maar dat valt onder de noemer speelsheid.

Wat ook bijdraagt aan DJ's soms heftige reactie op Michael is dat we nu officieel bevestigd hebben gekregen dat DJ niets meer hoort. Dat betekent dat ze het dus van zicht en trillingen moet hebben. Het is dus logisch dat ze op onverwachte dingen met een directe aanval of heftige verdediging reageert.

Het verklaart ook waarom DJ ineens een stuk verdraagzamer was tegenover Iepie de laatste tijd. Ze volgde Iepie altijd als die begon te lopen en naar nu blijkt was dat dus tactiek. Hetzelfde zien we nu met Michael gebeuren; ze volgt hem als hij met mij meeloopt in de verwachting dat er dan wat te eten of te snoepen valt.

Michael voelt zich intussen goed thuis en wordt steeds een beetje brutaler. Het is frappant hoeveel gelijkenis hij vertoont met Iepie als het gaat om gedrag. Hij slaapt in haar mandje, wacht ons onderaan de trap op als we thuiskomen (hij herkent het geluid van de automotor), hij krabt zich ook het liefst aan het meubel dat we gebouwd hebben en aan de vloerkleden, hij maakt ook zelf zakjes met snoepjes open en loopt me overal achterna.

Hij schiet nog wel weg als er vreemden binnenkomen en is een tikkeltje ondeugender (hij bijt in m'n tenen door het dekbed heen) maar je kunt zien dat hij van hetzelfde 'ras' is als Iepie. We zullen dus ongetwijfeld een heleboel plezier aan hem beleven.

Hij kijkt overigens ook graag tv en dat is nieuw want DJ en Iepie moe(s)ten er niets van hebben en negeerden de tv gewoon. Michael niet, hij is er door gefascineerd. Animal Planet is favoriet; het maakt niet uit wat voor beesten er over het scherm bewegen, alles is leuk en interessant.

Ik heb twee weken geleden een DVD gekocht met allemaal vogels erop en hij ging echt uit z'n dak, probeerde de vogels te vangen, besloop ze en viel de tv aan. Dit tot zeer grote hilariteit van mijn kant en ergernis van Bert, die graag nog wat langer van de tv wil genieten.

Prince Harry alias Lai See

De vorige keer heb ik uitgebreid over Prins Harry geschreven, het kitten dat ik op straat vond en dat er niet best aan toe was. Intussen hebben we besloten hem in huis te nemen maar helaas duurt dat nog even.

Hij heeft namelijk last van ringworm, dat is een vervelende huidziekte die helemaal over moet zijn als hij naar ons komt. Hij zou de andere katten kunnen aansteken en dat is uiteraard niet de bedoeling.

De reden dat we hem in huis nemen is buiten dat hij ontzettend grappig en lief is, ook een praktische. Michael heeft behoefte aan een kameraadje en DJ wil dat heel duidelijk niet zijn dus is dit wel net zo prettig. Hij zal met een nieuwe vriend DJ ook minder overvallen met zijn verassingsaanvallen en zo hebben we dan iedereen weer tevreden.

Omdat Prince Harry maar een tijdelijke naam was, vond Bert dat hij een Chinese naam moest hebben en uiteindelijk viel de keuze op Lai See. Wellicht herinneren jullie nog waar dat voor staat? Lai See is het rode envelopje met inhoud dat je aan ongetrouwden, jongere familieleden of als manager aan je teamleden geeft. Het staat voor geluk en voorspoed. Deze naam werd ook door de collega's goedgekeurd nadat andere namen door de moeilijke uitspraak waren afgevallen.

Er waren leuke namen bij maar na vertaling klonken die als hangwang en homo en dat is uiteraard niet zo leuk. Prins in het Kantonees was ook nog mogelijk (Wong Zhi) maar door de speciale uitspraak van zhi werd ook dat weer moeilijk. Lai See echter is door iedereen uit te spreken.

Nu heeft hij dus twee namen zoals voor locals in Hong Kong de gewoonte is: Prince Harry en Lai See.

Dit kleine meneertje is intussen aardig gegroeid en heel erg speels. In de kliniek zijn ze weg van hem en zelfs mensen die hun dier komen bezoeken, besteden soms tijd aan hem omdat hij zijn pootjes door de tralies heen steekt om om aandacht te vragen.

Met zijn ogen is het min of meer goed gekomen. Die zaten immers helemaal dicht en waren erg ontstoken. Zijn linkeroog is helemaal in orde maar zijn rechteroog heeft meer tijd nodig. Het is op dit moment niet zeker of hij daar weer helemaal scherp mee zal zien. Hij ziet er nu wel mee maar het is allemaal wazig en er is zit ook een soort filmpje over het oog. Ik hoop dat hij vrijdag mee naar huis kan!

Ons verblijf in Hong Kong

Je zou het bijna vergeten maar de tijd vliegt en officieel zouden we eind juli na twee jaar Hong Kong weer terugkeren naar Duitsland. We zijn echter gevraagd om tot het einde van het jaar te blijven en daarop hebben we 'ja' gezegd.

Om een aantal redenen is gewoon handiger om hier tot het eind van het jaar te blijven:

- het is namelijk best leuk hier en we zijn nog niet uitgekeken;

- de projecten waar Bert en ik aan werken zijn pas aan het eind van het jaar klaar;

- we kunnen nu nog op vakantie hier en zijn dan met Kerst terug, dat kost relatief weinig vakantie

- we hebben dan een 'clear cut' oftewel een mooi begin voor het nieuwe contract in Duitsland wat de zaken met betrekking tot de Belastingdienst makkelijker maken

Het werd nog even moeilijk toen de huisbaas moeilijk begon te doen en de huur maar liefst verdubbelde omdat hij naar eigen zeggen het huis na december niet meer zo makkelijk kon verhuren. Hoe het bedrijf dit uiteindelijk geregeld heeft, weten we niet precies maar we kunnen in ons huis blijven.

Dat was ook de voorwaarde want voor vijf maanden verhuizen en dan weer verhuizen met alle rompslomp aan administratie is de moeite niet waard.

Het is overigens wel erg dat dit soort dingen gewoon kan gebeuren. Er is bar weinig geregeld voor huurders in Hong Kong, daar is Nederland toch een stuk beter in, hoor.

Annette in Hong Kong

Het was geen leuke aanleiding dat Annette even in Hong Kong was maar we konden elkaar nu eindelijk weer eens omhelzen. Annette is Annette van de Meché en is een half jaar voor ons vertrek naar Hong Kong met man René en dochters Shanna en Noa naar Australië geëmigreerd.

Dat is vanuit Nederland een behoorlijke reis maar ook vanuit Hong Kong ben je daar niet zomaar. Het is nog altijd 8 vlieguren weg en is dus geen tripje dat je even in een weekendje doet, nog afgezien van de kosten.

Annette vloog naar Nederland omdat haar oma was overleden en had besloten de begrafenis toch bij te wonen. Dat zijn geen eenvoudige beslissingen en het is raar dat je dat zo moet afwegen maar wij hebben dat ook al meegemaakt. Toen mijn oma overleed stond ik ook in dubio of ik nu wel of niet zou gaan maar ik ben heel erg blij dat ik het toch heb gedaan. Zo kon ik het wel afsluiten.

Andere begrafenissen daarentegen hebben we bewust niet bezocht en dat klinkt wellicht hard maar het is gewoon onmogelijk om voor iedereen terug te komen.

Met Annette hadden we een krap uurtje waarin we even snel een bakkie konden doen en konden bijkletsen. Heel kort inderdaad maar het was meer dan de moeite waard om een dierbare vriendin weer even te zien!

Aardbeving

Dat was schrikken afgelopen maandag. We hadden vrij vanwege Buddha's verjaardag waar ik nog een stukje over had willen schrijven maar de verschrikkelijke gebeurtenissen hebben dat geheel overschaduwd.

Het mag raar klinken maar nu we hier wonen en we Azië en haar bewoners toch in ons hart hebben gesloten (ook al hebben ze soms de vreemdste gewoontes), beleven we dit soort dingen toch anders.

Uiteraard krijgen we ook meer details te horen, de krant staat voor de helft vol met verslagen van mensen die gisteren nog gevonden zijn, de tragiek van mensen die hun families en of bezittingen kwijt zijn en de moeilijkheden die hulpverleners en soldaten ondervinden.

Zo is er bijna geen water in het getroffen gebied en zitten zelfs de hulpverleners op een noodrantsoen.

Gisteren zijn er gebieden met spoed ontruimd omdat door de aardbeving en de heftige naschokken (vanmorgen weer ruim 5 op de schaal van Richter), meren zijn ontstaan die miljoenen liters water bevatten en die uitsluitend door gevallen rotsblokken worden dichtgehouden. Die blokken lijken het nu niet meer te houden en dus worden bepaalde gebieden nu door overstromingen bedreigd.

Een echtpaar vertelde de verslaggever van de krant dat hij en zijn vrouw 9 uur hadden gelopen om naar hoger gelegen gebied te komen. Hun moeder hadden ze echter achter moeten laten omdat ze niet kan lopen en zij haar niet kunnen dragen. Moet je je dat toch eens voorstellen. Hoe moet je je voelen als je dat moet besluiten? We mogen met z'n allen hopen dat we nooit voor zo'n beslissing komen te staan. Vreselijk....

Ons bedrijf laat het gelukkig ook niet onberoerd. Verschillende kantoren in China zijn inzamelingsacties gestart en ook wordt er door adidas kleding geschonken. Omdat het personeel van de andere regionale kantoren zoals Hong Kong ook wilden bijdragen, is er nu een inzamelingsactie waarbij het bedrijf elke gedoneerde dollar verdubbeld. Dat geld zal aan het internationale Rode Kruis worden gegeven.

De aardbeving en panda en moon bears

De aardbeving vond plaats in het gebied waar zowel pandaberen als de moon bears, waarover ik al eens geschreven heb, leven. Jullie kunnen je dus voorstellen dat ik me zorgen maakte over niet alleen de beren maar ook de mensen die voor deze beren zorgen.

Op dinsdagavond hadden we toevallig een benefietavond van Animals Asia en kregen we dus het laatste nieuws. Wonder boven wonder zijn alle opgevangen beren van beide centra ongedeerd. De gebouwen waar de verzorgers van Animals Asia verblijven (zo'n 150 man) zijn echter compleet ingestort. De mensen slapen nu dus in verblijven die voor tijdelijke opvang van nieuw binnengebrachte beren zijn bedoeld en slapen op het beton. Gelukkig was ook van de verzorgers niemand gewond geraakt maar maakten de mensen zich uiteraard wel grote zorgen over hun familieleden die in of rond Chengdu wonen.

Buiten de beren leven er uiteraard ook andere dieren in deze omgeving en van wat ik uit de krant heb begrepen zijn er erg veel varkens en kippen om het leven gekomen waardoor mensen nu dus ook geen inkomen en eten meer hebben.

Ik ben bang dat het nog lang zal duren voordat de provincie Sichuan hiervan hersteld is. De mensen zijn totaal in shock en weten niet wat ze nu moeten. Ze hopen dat de regering voor ze zal zorgen en ik hoop van harte dat dat gebeurt want je weet maar nooit.

Zo zijn vanmorgen twee hulpteams uit Canada en Schotland teruggereisd omdat ze geen visum kregen. Dit zijn notabene gespecialiseerde teams die over state-of-the-art apparatuur beschikken om overlevenden te vinden. Gezien het feit dat de speurhonden niet meer inzetbaar zijn vanwege de verschrikkelijke en allesoverheersende lijklucht die er hangt, zou je verwachten dat deze teams meer dan welkom zouden zijn maar niets is minder waar. Dat is helaas nog steeds een kant van China waar je soms totaal onverwacht mee wordt geconfronteerd. Laten we hopen dat dit een incident was.